Put razvoja naše škole kroz vreme.

Neposredni istorijski izvori upućuju na mogućnost da je u periodu između 1808. i 1813. na teritoriji Osečine postojala škola  u kojoj  je prvi učitelj bio Aleksa A. Stojšić, koji je posle propasti Prvog srpskog ustanka prebegao u Srbiju iz Vukovara. Međutim, drugih neposrednih i pouzdanih dokaza za postojanje škole nema.

Dugogodišnji naziv, „Braća Nedić“, škola je nosila po junacima iz Prvog srpskog ustanka, braći Gligoriju i Dimitriju Nediću, koji su poginuli 16. aprila 1804. godine  u boju na Čokešini, hrabro se boreći protiv višestruko brojnije turske vojske.

Školu u Osečini prvi put pominje Joakim Vujić 1850. godine u svom delu „Putešestvije po Srbiji”. Imena prvih učitelja privatne škole u Osečini sačuvana su u fondu Ministarstva prosvete u Arhivu Srbije. Prema ovom izvoru prvi učitelj bio je Marinko Popović (učitelj od 1852. do 1855. godine), a zatim Josif Stanišić (1856–1859) i Janko Gladović (1863–1872). U Arhivu Srbije  nalazimo i ime prve učiteljice – Sofija Petkanić (koja je počela da radi u školi 1890. godine).

Prva škola u Osečini nalazila se severno od crkve na mestu na kome se sada nalazi vojničko groblje, a u školu su išla deca iz dve parohije: osečanske (Plužac, Sirdija) i lopatanjske (Ostružanj i Bratačić). Prema dostupnim podacima, školu 1858. pohađa 21 učenik: 1 učenik prvog, 13 učenika drugog i 7 učenika trećeg razreda. Svi učenici bili su dečaci.

Matična škola u Osečini delovala je pre i za vreme Prvog svetskog rata, a između dva svetska rata radila je kao četvororazredna. Tokom Drugog svetskog rata pretrpela je velika oštećenja i biva spaljena. Nakon rata, 29. novembra 1946. godine, iz četvororazredne prerasta u progimnaziju (sedam razreda), a od 1951. godine radi kao potpuna osmorazredna škola. Pored obnovljene stare školske zgrade sagrađena je nova sa šest učionica i ostalim pratećim prostorijama, da bi 1981. godine bila izgrađena prva faza sadašnje škole, a nešto kasnije i ostale dve faze (školska hala i rekonstrukcija prvoizgrađene školske zgrade). Prve škole po selima (današnja izdvojena odeljenja), pominju se početkom 20. veka.

Škola u Lopatnju prvi put se pominje 1900. godine, a u Ostružnju 1916. Izdvojeno odeljenje u Gornjem Crniljevu počinje sa radom 1932. godine (pre toga deca iz ovog sela išla su u školu u Miličinici), dok  je odeljenje u Bastavu bilo u sastavu OŠ „Čeda Milosavljević” iz Pecke sve do 1963, kada se pripaja školi u Osečini. Škola „Petar Jovanović Komirićanac” u selu Komirić postojala je pre Prvog svetskog rata, a od 1961. radi kao četvororazredna škola. Do 1969. godine ova škola bila je samostalna, sa izdvojenim odeljenjima u Konjuši i Belotiću, da bi se potom integrisala sa OŠ „Braća Nedić” i postala njeno izdvojeno odeljenje.

Matična škola danas nalazi se u blizini samog centra varošice. U neposrednoj okolini nalazi se Muzej Osečina, Narodna biblioteka i Sportski centar sa bazenima, sportskom halom, fudbalskim i košarkaškim igralištem i teniskim terenom. U okviru sportske hale postoji teretana i fitnes klub. Škola ostvaruje dobru saradnju sa Sportskim centrom, o čemu svedoči i veliki broj učenika uključenih u različite sportske aktivnosti.

Od 1. septembra školske 2019/2020. godine nekadašnja Osnovna škola „Braća Nedić“ promenila je naziv i nastavila rad kao Obrazovno-vaspitni centar „Osečina“.

Od školske 2020/2021. godine škola nosi naziv Obrazovno-vaspitni centar „Braća Nedić“.

Danas je to ustanova u kojoj se realizuju programi osnovnog i srednjeg obrazovanja i vaspitanja, omogućavajući učenicima kontinuirano školovanje u okviru jedne institucije.

U oblasti srednjeg obrazovanja, škola obrazuje učenike u više područja rada. Učenici se mogu školovati za obrazovne profile kao što su prehrambeni tehničar (četvorogodišnje trajanje) i druga zanimanja u okviru područja rada poljoprivrede, proizvodnje i prerade hrane, hemije i srodnih oblasti. Takođe, obrazovni profili iz oblasti ekonomije, prava, administracije, trgovine, ugostiteljstva i turizma, koji su ranije realizovani kroz izdvojeno odeljenje Ekonomske škole iz Valjeva, danas su integrisani u rad Obrazovno-vaspitnog centra „Braća Nedić“, čime je omogućeno učenicima da svoje obrazovanje nastave i završe u matičnoj ustanovi.

Obrazovno-vaspitni centar, pored centralne škole u Osečini, ima i mrežu izdvojenih odeljenja: osmorazrednu školu u Komiriću i četvororazredne škole u selima Belotić, Gornje Crniljevo, Dragijevica, Lopatanj i Ostružanj. Škole u Bastavu, Plušcu i Sirdiji trenutno nisu u funkciji.