SAVINDAN

Savino ime danas, s ljubavlju, kliče ceo srpski rod. Slave ga i stari i mladi. Njegov kult duboko je ukorenjen u srpskom narodu. Rođen je oko 1175. godine, kao najmlađi Nemanjin i Anin sin. Od rane mladosti pokazivao je ljubav prema knjizi i težio drugačijem, savršenijem životu, uprkos tome što mu otac dade na upravljanje Hum. Pravdoljubivi, ljubazni i čestiti vladar želi više i odlazi na Svetu Goru. Sa samo 17 godina dobija monaški čin i svetovno ime Rastko zamenjuje monaškim imenom Sava.

Obeležavanje Savindana naša škola započela je molitvom i lomljenjem slavskog kolača, a čast da zajedno sa sveštenicima učestvuju u lomljenju kolača, pripala je učenicima završnih godina osnovne i srednje škole, Vukašinu Bajiću, Jovici Petroviću i Mihailu Tomiću. Nakon posluženja slavskim žitom i vinom usledio je prigodan svečani program u kom su učestvovali učenici viših razreda osnovne škole. Program je započet Himnom Svetom Savi, nakon čega su usledili recitali učenika i dramski tekst o životu Svetog Save. Svečanost je završena horom koji je otpevao pesmu „Sveti Sava“, autora Vojislava Ilića.

U svojoj ličnosti Sava je objedinio prosvetitelja, duhovnika, državnika i učitelja. Obnovio je, zajedno sa ocem, u monaštvu Simeonom, svetogorski manastir Hilandar, koji postaje središte srpske duhovnosti, prosvete i kulture. Njegovo ime vezuje se za početke prosvete u našim krajevima. Bio je prvi srpski arhiepiskop i crkveni velikodostojnik. Neka mu je večna slava i hvala!